Familie opstellingen Haarlem

Gevoel en Emotie

emoties

Gevoel en emotie

We leven in een wereld waarin we geleerd hebben dat er iets bestaat als: mens én natuur. Daardoor is de scheiding tussen ons en natuur geboren, alsof we geen natuur zijn. Mensen kunnen zelfs denken dat we bóven natuur staan. De mens vindt zichzelf vaak het middelpunt van het universum. Wij zíjn natuur en tegelijkertijd willen we natuur vaak controleren, bedwingen en beïnvloeden. We vinden het vaak moeilijk natuur te accepteren zoals het is en zijn er soms zelfs bang voor. Uit angst schieten we dan naar de analyse: wie, wat, waar, waarom en hoe. Als we denken kunnen we niet voelen, dat kun je niet tegelijkertijd.

Gevoel
Bij een gevoel zijn geen cognitieve gedachten aan vooraf gegaan. Via zintuigen neem je waar door te voelen. Het geeft je heldere informatie in het moment zonder oordeel. Je zou het intuïtie kunnen noemen.

Gevoelens zijn reacties dat het interne persoonlijke weten is zonder analyse. Een gevoel is als het ware een voor-gedachte, emoties zijn een na-gedachte over wat je voelde. 

Emotie
Een emotie is een reactie op een ‘verteerd’ gevoel. Nadat de gevoelens zijn verwerkt door je schakelstation, je hersenen, ontstaat er een biochemische reactie gefabriceerd door herinneringen en gedachten. Gedachten over ervaringen uit het verleden en overtuigingen die zijn ontstaan door de relatie met de ander, de buitenwereld; dualiteit. Deze biochemische cocktail van gedachten en overtuigingen met adrenaline, cortisol…..etc, verandert de fysieke staat. 


Weet dat het electromagnetisch veld van het hart (gevoelens, eenheid-bewustzijn) sterker en vele malen sensitiever is dan het electromagnetisch veld van de hersenen (emotie, dualiteit). Vanuit eenheid-bewustzijn, het hart, bestaat er geen dualiteit. Alles Is, Jij bent. Er is geen oordeel en vaststaand verhaal verbonden aan wie je bent, of denkt te zijn. Leuk om te weten is dat eerst het hart wordt ‘geboren’, daarna volgen pas de hersenen.

In onze wereld bestaat er een oordeel over het uiten van onze emoties. Het wordt dan ook, vaak met veel moeite ingehouden. Ons gezicht verkrampt en vervormt om maar niet te laten zien dat we moeten huilen of boosheid ervaren. Schaamte uiten we liever niet en we generen ons voor onze rode wangen die ons verraden. Soms worden we geraakt in het leven, dat gaat vaak snel en onbewust. Het ik-bewustzijn is geraakt en het verteerde gevoel komt er als een emotie uit. Dit inhouden zorgt juist voor spanning en je levens-adem stokt.  

Het uiten van emotie zorgt ervoor dat de spanning die verbonden is met de emotie los gelaten kan worden. Het ruimt dus op en zo voelen we ons ook vaak als we onze tranen hebben toegelaten, of de kracht van boosheid hebben geuit. Je hebt geen object (je partner, je moeder, je baas) nodig voor het uiten van je emotie. Je hebt geen verhaal (“dat komt omdat…..bla, ba, bla”) nodig om te kunnen ontladen. Het wil lekker stromen, de spanning wil eruit, go with the flow…voel en ontlaadt de spanning, zwem er niet tegenin. Je staat lekker aan de waterkant en de rivier van emotie stroomt aan je voorbij. Je hoeft er ook niet in te springen…je bent niet de emotie en je hoeft er ook niet aan te hechten. Alles verandert voortdurend, zelfs als je denkt dat je je lichaam bent…weet dat ook je cellen veranderen, alles is in ontwikkeling, laat maar stromen en ga weer door.

We hoeven ons niet te identificeren met onze emotie. We zíjn bijvoorbeeld niet boos, maar we vóelen boosheid. Het is een beweging van energie waar we ons bewust van kunnen zijn door bij het gevoel te blijven, door aanwezig te zijn met wat er is. En als er dan een emotie opkomt dan hebben we compassie voor onszelf en de ander die het uit en laten we de emotie die er nu eenmaal is stromen als een rivier en gaan weer door.

En als we toch, als (onbewuste) vlucht, naar het denken zijn geschoten, dan kan het van de hak op de tak gaan. Gedachten die niets te maken hebben met Nu betekent dat je in je hoofd zit. Oordelen en aannames, verhalen, gedachten over gisteren en morgen; we zijn dan niet meer aanwezig, we zijn niet meer hier en nu, we voelen niet meer. We kunnen gaan denken dat als we eenmaal gaan huilen we ons te kwetsbaar opstellen. Het oordeel dat we dan hebben over kwetsbaarheid kan zelfs een gevoel geven van onveilig zijn.

Kwetsbaar zijn, is zijn, het is juist kracht, je hart is open, het wordt vaak verward met krachteloos, terwijl kwetsbaar zijn in wezen betekent dat je geraakt wordt. Er wil iets belicht worden wat onbewust al aanwezig is, anders wordt je niet geraakt, want dan gaat het simpelweg langs je heen. Kwetsbaar zijn is zonder masker op, vrij en open.

Het Ik wil een object om emotie te kunnen ontladen. Nu is het tijd om op te letten en bewust te worden van dit Ego-spel. Het Ik zoekt naar een verhaal, een excuus, een uitweg naar buiten en ontstaat vanuit dualiteit. De zogenaamde ander, de buitenwereld kan het object worden om de emotie te ontladen.

Het Ik is een idee van de mens dat een vaststaand beeld heeft gevormd van alle ervaringen en herinneringen die zijn opgeslagen tijdens zijn leven. Het verleent bestaansrecht uit die verhalen. In plaats van Ik Ben en dan te volgen wat je voelt, is het geworden…Ik Ben leraar, Ik Ben dik, Ik Ben slachtoffer/dader, Ik Ben nu eenmaal zo…..

We zijn niet dat wat we hebben meegemaakt,  niets staat vast, alles verandert voortdurend. Alles is in ontwikkeling en zijn de kleinste micro deeltjes in beweging. Dat betekent dat we in wezen in het moment zelf steeds leren wie we zijn. In het moment zelf zijn is aanwezig zijn door te voelen, dat is het werkelijke weten.

Ik leef dus ik voel, ik voel dus ik leef.

 

<< Terug

Amber Schulze

Contact

Essentiewerk

Van Wickevoort Crommelinstraat 53
Haarlem
Tel: 06-42737341

Meest recente berichten